Biologia i naturalne środowisko

Lotopałanka karłowata to: mini torbacz z duszą komandosa, mistrz wspinaczki i skoków z drzew, społeczny jak papuga, ale uparty jak kot, i absolutnie uroczy (dopóki nie włączy mu się tryb wojownika).

W naturze lotopałanki rozmnażają się dwa razy w roku. Po krótkiej ciąży (5–10 dni) rodzą się mikroskopijne maluchy – mniejsze niż ziarenko ryżu! Zazwyczaj z całej czwórki tylko dwa docierają do torby, reszta… cóż, zostaje przez mamę „zutylizowana”. Brutalne, ale tak działa natura. Małe ( joey’e ) przez pierwsze 8 tygodni siedzą w torbie, potem zaczynają wychodzić „na świat”, ucząc się życia pod czujnym okiem całej rodziny. Młode samce po 5 miesiącach są przeganiane – chłopaki

Lotopałanka to torbacz , a nie gryzoń (tak, to ważne!).Ma około 30 cm długości (z ogonem), pazurki jak miniaturowe haki wspinaczkowe i palce połączone błoną  – dzięki czemu potrafi się czesać… własną nogą. To coś pomiędzy grzebieniem, pazurem i narzędziem do parkouru. Samce i samice różnią się wyglądem: Samce mają trzy gruczoły zapachowe  (na czole, klatce piersiowej i w kloace), dwa prącia  i mosznę przypominającą piłeczkę. Samice – torbę na brzuchu , dwie macice  i brak gr

Lotopałanki zostały przez człowieka zawiezione na Tasmanię i do Indonezji. Efekt? Rozmnożyły się błyskawicznie i zaczęły terroryzować lokalne ptaki (np. papugi ostrosternne). Dlatego w tamtych rejonach uznaje się je za gatunek inwazyjny. Na szczęście w Polsce im to nie grozi – nasz klimat to dla nich koszmar. Przy temperaturze poniżej 15°C wchodzą w tryb: „zawieszony system – proszę o kocyk” .

Dieta lotopałanki w naturze to istna mieszanka dziwności: owady, larwy, pisklęta i oseski 🐣 (białko level hard), nektar, miód pszczeli i spadzie z drzew 🍯, kwiaty hibiskusa 🌺 i jagody muntharai 🫐. Wszystko zależy od pory roku , wielkości stada i tego, co akurat wisi z drzewa . W porze deszczowej zaczyna się też sezon na miłość – białko działa wtedy jak afrodyzjak i aktywator hormonalny. (Australijskie „fit meals” robią robotę.)

Jak to w Australii – wszystko.Od pożarów i powodzi , przez drapieżne ptaki  (szczególnie sowy, które robią z nich nocną przekąskę), po choroby  i konkurencyjne kolonie . Do tego wycinka lasów eukaliptusowych  – czyli ich naturalnego domu i „lodówki” w jednym.

W miastach lotopałanki konkurują o żarcie z: szczurami 🐀 wiewiórkami 🐿️ kotami 😼 i nawet z kuzynkami z innych podgatunków (np. pałanką żółtobrzuchą). A gdy natura nie rozpieszcza – walka o kolację bywa zacięta.

Lotopałanki są ekstremalnie towarzyskie . Nie, to nie są typy samotników – one żyją w koloniach liczących nawet kilkanaście osobników. W składzie: 👑 jeden samiec (czasem dwóch – ojciec z synem, albo bracia), 👩‍🦰 kilka samic (zwykle 6–8), 👶 i młode do około 5–6 miesiąca życia. To zwierzaki, które trzymają się razem tak mocno, że potrafią… zjednoczyć się przeciwko kotu.  Serio. Cała kolonia jest w stanie przegonić, a nawet zabić kota, jeśli uzna go za intruza. Plan ataku wy

Poznajcie lotopałankę karłowatą  ( Petaurus breviceps ) – stworzonko, które wygląda jak połączenie chomika z wiewiórką i nietoperzem, a w środku siedzi dusza wojownika ninja. W naturze zamieszkuje Australię, Papuę-Nową Gwineę, Tasmanię i Indonezję, gdzie hasa po lasach eukaliptusowych niczym Tarzan w wersji mini. I zanim ktoś zawoła: „O, latająca wiewiórka!”  – STOP! 🚫 To zupełnie inny gatunek. Wspólne mają tylko to, że jedno i drugie potrafi stylowo zeskoczyć z drzewa bez ł